Байрамда да халық хызметиндеги ППХ батальонының хызметкерлери

Жаңа жылды шаңарақта төрт көз түўел ошақ басында шүйиркелесип, шадлы күлки менен аўызбиршиликте күтип алғанға не жетсин. Байрамның сәни, көрки усында. Билгишсымақлар жылды қәйтип, қай жерде күтип алсаң жыл он еки ай сол тақылетте өтеди деп ырымлайды. Қудай сақласын, егер сол ақшам жолда яки қонақта болсаң маңлайыңның соры деп жүрегиңди жаралап қорқытыўды ырымшылар ойлап тапқанына жорыймыз. Басына тап усы саўдалар түскенлер бир жыл үйине дарымай жүргенин жеке өзим көрмедим, еситпедим. Ырымнан жүрекшайды боп, жумысты қойып үйде отырған кимсе де гезлеспеди.

Көзиң жақсылық көрсин, быйылғы аппақ келин көйлегин кийген келиншеклердей қар жаўыўы пайтахтымыз орайына шырай бағышлаған 22 метрлик ёлка әтирапына жарасып тур. Былтыр аспаннан ҳөл тамбай далалар да, балалар да пәнтқумар қалған еди. Бериўин жазбасын, көрпе төселгендей жердиң жүзин жасырған қардың барлығы кеўиллерге байрам ушқынын үлесип атыр.

Ҳәрким ҳәрқыйлы байрамлайды. Биреў үйинде, базылар мийманға барады. Бирақ, саат миллери 12 ден өткеннен соң көпшилик бас ёлкаға асығады. Балалары менен сүўретке түсип шадлық үлеседи. Қуўанышлы мәўритлерди ел-халық пенен бөлискен өз алдына. Айырымлар танысларын ушыратып, гәпке бузаў емизип, кишкене балаларын жойтып алады. Излеп әўере-сарсаң, жуўырып-жортқанда, бахтына түнги нәўбетшилигин қырағылық пенен атқарып жүрген ишки ислер хызметкерлери жәрдемге келеди.

Ал, айырым байрамды спирт­ли ишимликлерсиз көз алдына келтире алмайтуғын тайпадағы заманласларымызға биймиллет жәрдем бериўди кәсиплик миннетине санайды. Байрамлаймыздың изи мөлшерден асса да «шақ» қайырып ишкенликтен «өзи болған өзмәмбет жигитлер»диң басындағы «сым»лары бирде тийип, бирде тиймей тур­ғанда, суўықта жазатайым тоңлап, жапсақ жабыспасын деп адамгершиликке салып бала-шағасына қуўыстырып жүргенлиги, олар­ға деген халықтың исенимин арттырады.

Гүзли-бәҳәрдиң себелеген жаўынлы, қыстың борап жаўған қарлы күнлери де ел-халықтың, журттың тынышлығы жолында табанлылық көрсетип әдиўли ўазыйпасын атқарып жүрген Қарақалпақстан Республикасы Ишки ислер министрлигиниң патруль-пост хызмети ҳәм жәмийетлик тәртипти сақлаў бас­қармасы ППС батальонының хызметкерлери күни-түни ел-халықтың тынышлығын қорғаўда сүйенишимизге айланды. Әсиресе, 1-санлы отряд командири, капитан Бердимурат Ерлепесов, отряд командириниң орынбасары Нурылла Қутыбаев, қатардағы Руфат Өсербаевлар нәўбетшилик етиўде тәжирийбеге ийе хызметкерлер. Олар ҳәрдайым хызметине жуўапкершилик пенен жантасады.

Бас ёлка жанында ушырасып қалғаннан ҳә дегеннен әлпимиз алысып, ҳәзилимиз жарасып, гүрриңимиз байрамда ушырасатуғын қызықлы ўақыяларға тамызықсыз жалғасып кетти.

— Өткен жылы Жаңа жыл ақшамында нәўбетшиликте жүрмиз. Гөне қалаға жақынлағанымызда жол шетинде турған жигит «тоқта» дегендей қол көтерди. Жәрдем керек шығар деген ойда иркилдик. Себеби, ҳәмме де милиция машинасына тоқта ишарасын бере бермейди. Не болды дейинге шекем, қапыдан ишке өзин урды да «айда мясокомбинатқа!» деди де мүлгип, көздиң шырамын алмаға қарады.

Бизлер ҳайранбыз... Еплеп зор­ға оятып алдық. Тили гүрмелмейди. «Мен не деймен, қобызым не дейди» ҳалатындамыз. Өзине келемен дегенше бираз ўақтымыз кетти. Соңынан сорас­тырдық. Хожелиде турады екен. Қыдырып келген қонақ жайында «ақмәмбет» тен көбирек кеткенликтен бизди такси машинасы деп ойлапты. Жағдайды анықлағаннан соң көлик таўып үйине жөнелттик. Сол ўақыя елеге шекем ядымыздан шықпайды. Бир жағынан оның бизге дуслас­қанына қуўанамыз. Жаман айтпай, жақсы жоқ, мәс адам аянышлы аўҳалға түсип қалмаўына ҳешким кепиллик бере алмайды. Бизлер де оның шаңарағына аман-есен қуўыстырғанымыздан өзимизди жеңил сезиндик,-дейди жигитлер ғаўырласып.

Бөлимлер