Ажырасыў алдындағы жигиттиң хаты

Бойдақ ўақыттағы муҳаббат оғада мазалы болады. Сол ўақытларда өмир бойы сүйиў, мәңгилик муҳаббат дегенлерге ҳәр бир ашықтың сөзсиз исенетуғыны анық. Бирақ, үйленгеннен соң, турмыс тәшўишлери араласқан сезимниң бағдары басқа жаққа бурылып кететуғынлығын турмыс қурғанлар ғана жақсы билсе керек. Бул нәрсени жас ашықлар ҳеш қашан түсине алмайды. Сонлықтан, муҳаббатты мәңгилик сақлап қалыў — ерли-зайыплылардың ҳәр екеўиниң де ең үлкен парызы. Бул нәрсеге жеңил-желпи қараўдың ақыбети ҳәсиретке алып барары сөзсиз. Мына ажырасыў алдында турған жигиттиң хаты жас ашықларды, қызларымызды аз да болса ойландырады деген үмиттемиз.

...
Үйлениўден алдын, мениң жүрегимнен терең орын алдың. Сол ўақытта да мени шығынға түсириўге ҳәўес едиң. Биресе мынаны аламан, биресе ананы аламан деп шатақ салсаң да, бәрине мақул дер едим. Мен сениң бундай сүйкимлы «қылығыңнан» өмир бойы бас тартпас едим. Бирақ, үйленгеннен соң, бәри басқаша түс алды. Қыялыңда ақшадан басқа ҳеш нәрсе жоқ. Табысымды түўеллей тапсырыўды талап еттиң. Ер азаматтың қалтасының көк тыйынсыз жүриўи усы заманда ҳеш қандай абырой алып бермейтуғынлығын сен билмейсең бе?!
...
Үйленбестен алдын, сүп-сүйкимли болып, өзиңе сай безенетуғын едиң. Ҳәмме ўақыт алдымнан шырайлы болып шығар едиң. Ал үйленгеннен соң ше?! Енди өзиңе қарағанды қойдың. Мени сулыўлыққа қараўдан маҳрум еттиң. Ал көшеге шығатуғын болсаң… — безенип аласаң?! Мен сонда сениң бар сулыўлығың маған арналмаған екен, деген жуўмаққа келдим.
...
Шаңарақ қурмасымыздан алдын, мени ақыллы, мийнеткеш деп мақтайтуғын едиң. Кәсибимниң маманы болатуғыныма исенип, қоллап-қуўатлайтуғын едиң. Ал үйленгеннен соң, сен тек мениң ақша табыўымды ғана айтатуғын болдың. Басқа нәрселерди умыттың. Мен ушын ақшаның онша әхмийетли емес екенлигин сен жақсы билетуғын едиң ғой?
...
Шаңарақ қурмасымыздан алдын, өзиңе қатты исенетуғын едиң. Өзге қызлардың алдында өзиңди сыпайы тутатуғын едиң. Мен сол ушын да сени унаттым. Ал, үйленгеннен соң ше?! Өзиңе деген исенимиң қайда кетти? Тап мени басқа менен жүрип кететуғындай ҳәрекет еттиң. Қызғаныш сени пүткиллей бийлеп алды. Сыртымнан жасырынша бақлайтуғын болдың. Бул қылығыңнан сен емес мен шаршадым. Барлық сырымды ақтаратуғын болдың. Өзиме еркинлик қалдырмадың.
...
Шаңарақ қурмасымыздан алдын, ҳәр сөзим саған сондай мазмунлы, мәнили болып сезилетуғын еди. Ол ўақытта өзимди ақыллы, парасатлы шығарман деп сезетуғын едим. Сырласатуғын едик. Ал, үйленгеннен соң, саған айтқан ҳәр бир сырым, ҳәр бир кеңесимниң соңы даў-жәнжел менен жуўмақланатуғын болды. Бир ўақытлары сениң менен бурынғыдай сырласқым келеди. Мени түсиниўиңди қәледим. Бирақ, тағы да даў-жәнжел басланып кетер деп, сырласыўға да қорқаман.
...
Өмирде гүнасыз адамның өзи болмайды. Ҳәзир буның барлығы өз гүна ҳәм айыпларымнан шығар деп ойлайман. Сонда да бурынғы күнлериме қайтқым келеди. Мен өткен күнлеримди қатты сағындым. Китап оқыған ўақтымда қасымда отырып жалықпай тыңлағанларыңды, саған сыбырлап, сырласқан түнлеримди, маған арналған әжайып күлкиңди сағындым. Тилекке қарсы, енди барлығы қайтып келмеске кетти...
Бахыт ҳәмме ўақыт ерли-зайыплылардың екеўине де ортақ. Ал, сен болсаң бахытлы боламан деп кетип баратырсаң! Бирақ, сен екинши биреўди бахытсыз етиўден қорықпайсаң ба?! 


 П. Орынбаев таярлады

Бөлимлер